En ruta: Trabzon, Turquía

Iniciamos unha nova sección: "En ruta". Como somos un instituto moi viaxeiro, queremos deixar constancia de todas as viaxes que imos facendo ao longo do curso.
A primeira do 2009 é moi exótica, enviamos como embaixador do "María Casares" a Fernando Domènech, profesor de Latín, de Oleiros a Trabzon (Trebson, Trebisonda, Trapisonda...), unha cidade costeira de Turquía, ao norte, no Mar Negro.
A viaxe ten un motivo profesional: un intercambio de experiencias con profesores de outros institutos que participan, coma nós, no programa "Comenius". Hai centros de Grecia, de Hungría, de Francia, de Alemania, de Italia e de Turquía (non, non é a Eurovisión)
Podemos seguir as novidades e incidencias desta viaxe nos próximos días, estade atentos!

Edgar Allan Poe, o escritor que nunca sorría

Ben seguro que hoxe a maioría dos biblioblogs publicaron ou van publicar unha entrada coma esta, dedicada a Edgar Allan Poe. E todo porque tal día coma hoxe, 19 de xaneiro, hai douscentos anos, nacía en Boston (Estados Unidos) este xenial escritor, creador dos relatos de terror e inspiración doutros moitos escritores. Amigo do macabro, din os seus biógrafo que “lle daba medo a escuridade, sempre vestía de negro e gustáballe pasear por cemiterios”. Sen dúbida , Edgar Allan Poe tivo unha vida complicada e unha morte estraña. Se queredes saber máis de ámbalas dúas, clicade no nome do escritor e Wikipedia poñeravos ao tanto. Ademais déixovos ao pé deste post dous links a sendos artigos sobre Poe aparecidos hai uns días na prensa.Comentan ambos, entre outras cousas, algúns dos actos que se celebrarán en conmemoración do bicentenario de Poe. Pero a min paréceme que o mellor é que vos saltedes todo iso e vaiades directamente a ler algún dos seus contos: hainos a patadas en Internet en galego, castelán, inglés e a saber en cantos idiomas máis. Por exemplo este: El gato negro ; ou este: O bocoi de amontillado. Se preferides, coma min, ler pasando as follas dun libro, na biblioteca temos uns cantos títulos de Poe. Pinchade, escollede e lede, se o tendes a ben.
Artigos: La Voz de Galicia
El Periódico de Catalunya

Por que ler?

Se precisas razóns para poñerte a ler, bota man das que che proporciona o xornalista Constantino Bértolo nun artigo titulado precisamente Razones para la lectura. A min non me entusiasma o texto de Bértolo: atópoo innecesariamente escuro e algo empalagoso de tan lírico. Pero como tantas outras veces, hai un montón de xente que non comparte os meus criterios estéticos. Por exemplo, a Fundación Germán Sánchez Ruipérez, que vén de premiar o traballo de Constantino Bertolo co Noveno Premio Periodístico sobre la Lectura. Invítovos a que leades o artigo (é breve) e deixedes aquí un comentario. Mirade o que di o banner da dereita: “Este blog aliméntase dos vosos comentarios”. Pois iso

A todo isto, a noticia que vos conto aquí vina no blog “Papel en blanco”. Xa sabedes, é ben dicir sempre de onde procede a información. A foto é de flickr

Literatura y vida

“La literatura no puede entenderse al margen de la vida, del amor a la vida. Los momentos más felices, las sensaciones más sugestivas, los sentimientos más conmovedores: todo eso está en los libros, permanentemente vivo, esperándonos, gracias al talento expresivo de los grandes creadores”.
Andrés Amorós

After Dark

After Dark  Escoitamos "Go Away Little Girl" de Percy Faith no Denny's, é a unha da madrugada, Mari, estudante universitaria de 19 anos, está no bar pasando as horas. Le, fuma e bebe café. Ten decidido pasar así a noite ata que saia o primeiro tren da mañá para voltar a casa. Haruki Murakami nos conduce pola noite de Tokio, vemos pasar xente solitaria, persoas conflictivas, misteriosas..., e asistimos como espectadores ás súas conversas nocturnas, cheas de confidencias pero sobre todo de silencios... Con Mari coñecemos a un músico de jazz que lle complicará bastante a noite, iremos ó Alphaville, un hotel por horas, sórdido e perigoso, e a outros bares onde soan outras músicas... De fondo, a imaxe intrigante da irmá da protagonista, belísima durminte que decidiu non espertar... Rara, a última novela de Haruki Murakami, que xa nos deixara en Tokio Blues as sinais do seu universo literario: Tokio, a noite, os bares, adolescentes con problemas de identidade, de relación, complicacións absurdas... É unha novela de imaxes e de banda sonora, parece escrita para cine ou videoclip. Anímate a ler algo diferente...

Máis letras galegas en Internet

A Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes amplía os seus contidos. A partir de agora poderás atopar nela a sección "Biblioteca das letras galegas", dedicada, nin que dicir ten, a autor@s galeg@s, ou a algúns deles (xa sabes, os dereitos de autor e todo iso). Segundo afirma La Voz de Galicia, esta nova sección da Cervantes "nace con vocación de ser o portal do patrimonio literario galego". Non é o único sitio onde podes consultar, ler, escoitar ou descargar libros e documentos en galego e atrévome a dicir que tampouco o máis completo, polo menos de momento. Sen ir máis lonxe, a Biblioteca Virtual Galega, que ten un vínculo permanente neste blog, ofrece un catálogo máis extenso. De calquera xeito, terei que "navegar" o novo portal con máis calma antes de me precipitar a xulgalo. Para empezar, unha recomendación: os arquivos sonoros con poemas de Rosalía de Castro lidos por Marina Mayoral. Déixovos o link a un deles.

Fonte: La Voz de Galicia
A imaxe está sacada do portal da Biblioteca das Letras Galegas

"Crepúsculo", unha película de instituto

Os vampiros de Stephenie Meyer triunfan tamén no cine e polo visto van camiño de destronar a Harry Potter, o mago aquel que saltou con tanto éxito dos libros á pantalla seguido sempre por millóns de fans. Claro que estes vampiros da simpática Meyer son moi pouco convencionais: guapísimos, novísimos e con pinta de rockeiros. Dinos La Voz de Galicia de hoxe que a escritora apenas sabía nada destes personaxes da literatura de terror e que incluso descoñecía as claves de tal xénero literario. Aínda así, e despois dun soño "moi estrano", lanzouse a escribir e saíulle toda unha tetraloxía (Crepúsculo, Luna nueva, Eclipse e Amanecer) que está arrasando nas librerías e bibliotecas de moitas partes do mundo. Conste que eu souben da existencia desta escritora e da súa obra por un post que publicou Lara González, alumna deste instituto, no blog Tres Cuartos o 14 de xaneiro de 2008. Remítovos a el para que comprobedes con que entusiasmo animaba Lara a ler o primeiro libro da tetraloxía meyeriana. Déixovos tamén o tráiler da película, por xentileza de youtube, que ten ademais unha pila de arquivos sobre amores vampiros e adolescentes . La Voz de Galicia afirmaba que Crepúsculo era unha "película de instituto", logo encaixa ben neste blog, ou non?.

“…los malos libros son aquellos que nos dejan la cara y el estómago intactos. En general, venden más por eso mismo, pero no nos tiran a la lona. Cumbres borrascosas nos tira a la lona. Guerra y paz nos tira a la lona. Cualquier gran libro nos tira a la lona y le quedamos agradecidos por eso, puesto que vivimos a ras de tierra y no logramos levantarnos del suelo sin ayuda”.
Antonio Lobo Antunes
Fuente: Babelia

Os que levan o lume

“La carretera” , última novela do escritor norteamericano Cormac McCarthy, gañou o Premio Pulitzer de 2007 e converteuse nun dos libros máis vendidos dese ano. Actualmente estase rodando unha película baseada na súa historia, de aí a fotografía que ilustra este artigo (sacada de flick, bendito sexa)

Encólleseche o corazón lendo este libro. Mirade como empeza: “Al despertar en el bosque en medio del frío y la oscuridad nocturnos había alargado la mano para tocar al niño que dormía a su lado”. Frío e escuridade proceden dun mundo inhóspito, devastado polo que parece ter sido un holocausto nuclear. Nada se move, todo está queimado e cuberto de cinza. Neste escenario transcorre a historia de dous superviventes, un pai e o seu fillo, que viaxan pola estrada cara o sur, buscando non se sabe ben qué. Levan consigo un carriño de supermercado con algo de comida e outros cacharros e unha pistola con dúas balas para se defender dos bandidos, poucos pero moi perigosos.

Os críticos celebran a “eficacia narrativa” deste libro. Supoño que se refiren á capacidade para conmover, que a ten en cantidade, e para contaxiar as sensacións e sentimentos dos protagonistas: frío, fame, medo, pero tamén certa esperanza e sobre todo, afecto.

Para rematar, advírtovos que “La carretera” contén escenas de gran violencia (os malos son moi, moi malos), pero están xustificadas: sérvennos para comprender o mérito dos protagonistas que no medio de tanta ruindade son capaces de manter vivos o amor e a compaixón”

"Literatura y aventura son dos hermosas palabras que riman"
Javier Reverte