Sofía Casanova na biblioteca de Santa Cruz

procedencia da imaxe

 Foi Sofía Casanova,  galega de Almeiras, un personaxe singular e interesantísimo e, sen embargo, moi pouco coñecido por estes lares. Se cadra porque viviu gran parte da súa vida fóra de Galicia e de España: casara cun nobre polaco, diplomático, que a repudiou porque non Sofía tivo fillos varóns que garantiran a continuidade do liñaxe (sí tres nenas, pero esas non podían herdar o título do pai). Pero se cadra a explicación do amplo descoñecemento que padecemos sobre a vida deste personaxe débese máis ben á tradicional invisibilidade que envolveu ao longo da historia a tantas mulleres notables. Cunha amplísima obra literaria,  Sofía Casanova foi colaboradora habitual dos máis importantes xornais do seu tempo, entre eles o New York Times, sen ir máis lonxe, e moitos sinálana como a primeira correspondente de guerra.
Pois ben, ata o día 1 de xaneiro, tendes a oportunidade de visitar  unha exposición que  ten como tema a obra bibliográfica de Sofía Casanova e que se acaba de instalar na Biblioteca e Centro de documentación da muller de Santa Cruz. Deixádeme que me poña solemne: eu penso que é de xustiza histórica que acudamos á exposición, que nos movamos para coñecer máis desta muller galega universal, a cal, por certo, dinme no blogue das bibliotecas do concello que pasou unha tempada en Mera, alá polo ano 1896.

Un cornecho para a lectura

Aqueles e aquelas de vós que vindes a miúdo pola biblioteca, observariades que  arranxamos unha das esquinas con tres puffs de cores e unha mesiña "de centro". Fixémolo seguindo exemplos que vimos nalgúns blogues das bibliotecas escolares de Galicia (moito nos gusta copiar o que nos gusta!: redunda pero é verdade). Queriamos que vós tamén dispuxerades dun sitio cómodo e alegre onde ler e relaxarvos das tantas veces pesadas tarefas académicas. Non sei que vos parecerá a vós como quedou o tal cornecho, pero pódovos asegurar que á xente de primeiro de ESO encantoulle. E como proba disto que digo, aporto un documento gráfico: a foto que incorporo a este post onde se pode apreciar  a cara de felicidade que teñen estas rapazas de primeiro  ás que pillamos en pleno uso e "disfrute" do novo espazo.

Nova edición do Premio "Gloria Fuertes"

Procedencia da imaxe

Vénse de convocar o XIII Premio de Poesía Juvenil Gloria Fuertes.  Lembrade que xa o ano pasado vos avisei nun post do 12 de decembro da duodécima edición deste premio. E como acabo de comprobar que nada cambia na convocatoria deste ano con respeto á do ano pasado ( contía do premio, límites de  idade dos participantes, prazos, etc), ao post xa publicado vos remito para máis información: 
De interese para quen teña 16 anos e 500 versos, polo menos
Vía: blogue da Biblioteca Virtual Cervantes

Laura Gallego publicará "Donde los árboles cantan"

Procedencia da imaxe

Anunciábao "El País" hai uns días: Laura Gallego volve á literatura xuvenil coa novela titulada Donde los árboles cantan, que sairá á venda o 14 deste mes de outubro. Cópiovos a continuación un fragmento do post de Papeles Perdidos onde nos adiantan os contidos desta obra que seguro que moitos ansiarán ler.
 

Donde los árboles cantan, una historia de iniciación en la que mezcla géneros. Empieza como una novela de aventuras ambientada en Nortia, en el reino medieval, se interna de lleno en el terreno de la fantasía y sostiene una intensa historia de amor. Viana, la protagonista también sufre cambios importantes a lo largo de las 477 páginas de la obra. Educada como una dama para convertirse en la perfecta esposa, su destino cambia de manera radical y para siempre, cuando se cumple la amenaza de invasión de los bárbaros del norte sobre el reino.

Quen non queira esperar ata o 14, aquí ten un adianto para ir abrindo o apetito lector: o capítulo 8 de Donde los árboles cantan, En el que se cuenta el viaje de Viana a través del gran bosque y el sobresalto que sufrió junto al arroyo (pdf)

Voluntariado europeo

Encárganme que vos conte que a Fundación Paideia convoca unhas xornadas que titula "Voluntariado y dinamización en Europa". Podía adiantarvos algo do contido destas xornadas porque algo disto xa estiven comentándoo en 1º B, onde deixei unha copia do folleto que a citada fundación nos enviou, pero ando moi ocupada "abalando" e  rógovos que me desculpedes se esta vez deixo que falen os enlaces. Que para iso están, non? Para que o que queira saber máis, clique (neste caso na imaxe) e se entere do que lle apeteza e pola súa conta. Eu só vos adianto que se queredes asistir a estas xornadas (ollo: son para maiores de 18 anos), espabiledes: hai que preinscribirse e o aforo é limitado, o cal debe de querer dicir que caben poucos.

De xente nova e non tan nova

 Lin con certo detemento  a publicación Los mayores y la enfermedad de alzheimer, da que vos falei hai uns días. Pareceume moi emotivo o prólogo de Albert Solé, periodista e fillo de Jordi Solé Tura, un dos relatores da Constitución e antigo ministro de Cultura. Moitos de vós seguramente non  coñecedes a este personaxe, que morreu no ano 2009, pero os que xa podiamos votar nos anos oitenta lembrámolo perfectamente en plenas facultades mentais e lembramos asimesmo como nos conmoveu no seu momento a noticia de que o alzheimer estaba desbaratando unha cabeza ata aquela tan ben montada.

Ademais deste prólogo de Albert Solé, na publicación aparece outro de X e a continuación unha relación bibliográfica de obras literarias infantís e xuvenís que tocan o tema das relacións entre a xente vella e a moza. Repasei esta relación fixándome sobre todo nos títulos que se recomendan para maiores de 12 anos. E logo boteille unha  ollada ao catálogo da nosa biblioteca  para comprobar qué temos de todo iso e qué nos falta. E non temos moito, iso é certo, aínda que si outros títulos que non recolle a publicación (por exemplo La paloma y el degollado, de Fina Casalderrey, que plasma unha relación tan tenra e afectuosa entre un neto e o seu avó).  De calquera xeito, dispoñemos dun pequeno presuposto que nos permitirá encher algúns ocos. De momento, co que atopei, refírome a títulos que se recomendan en Los mayores y la enfermedad de alzheimer e que están á vosa disposición na biblioteca, preparei  unha pequena presentación para que vos sirva  de consulta rápida e a ser posible de acicate para a lectura. Son todos títulos, digamos, solventes: de categoría supra e probada amenidade.

Abel García publica "Dis-continuo"

Propiedade da foto: La Voz de Galicia

"Vendedor de poemas", "vate callejero", deste xeito se refería La Voz de Galicia,  nun artigo publicado a finais do pasado mes de marzo, a Abel García, antigo alumno do noso instituto e apaixonado poeta. Soubemos xa hai tempo (porque nolo dixo Cristina García, a súa irmá) que andaba Abel ocupado na composición dun libro de poemas xunto con  outros setes mozos e mozas, devotos  todos eles  da musa Calíope. Pois ben, acaba de saír á luz o produto da inspiración colectiva deste animoso grupo de xente nova que La Voz de Galicia etiquetaba como "la generación del Café Hispano". Trátase dun libro de poemas titulado Dis-continuo, que, de momento, só se vende na librería Arenas. Se tes 15€ e che gusta a poesía, podes acercarte por alí e mercalo. E, se andas máis escas@ de euros que de gañas de ler, agarda a que  traiamos o libro á biblioteca, que será pronto.

Nesta noticia La Voz de Galicia xa apuntaba a pasión de Abel pola poesía:  El vendedor de poemas de la calle Real.

E nesta outra infórmasenos da aparición do libro de poemas e dos seus autores e autoras: La generación del Café Hispano.

O alzheimer na literatura infantil e xuvenil

O CRE Alzheimer ( Centro de Referencia Estatal de Atención a Personas con Enfermedad de Alzheimer y otras Demencias) e O Centro Internacional del  Libro Infantil y Juvenil, da Fundación Germán Sánchez Ruipérez, sacaron á luz hai pouco unha publicación que titulan "Los mayores y la enfermedad de Alzheimer en la literatura infantil y juvenil". Afirman que se trata de “un puente literario tendido entre los niños y los mayores, entre la infancia y la vejez”. Sendo así, teremos que ler con calma a tal publicación porque eu penso que tender esas pontes entre vellos e mozos é necesario e ata urxente. Vou descargar, logo, o pdf no meu ipad para lelo na casa con máis comodidade. Nun próximo post contareivos cales son as miñas primeiras impresións.

Por certo, o blogue das bibliotecas municipais de Oleiros, do que son seguidora e de onde saco a información que vos estou contando, comprácese en informarnos de que a Biblioteca Central de Rialeda colaborou na publicación antes mecionada cunha selección de títulos en galego. Vaia desde aquí, unha vez máis, a nosa felicitación ás bibliotecas municipais polo seu meritorio traballo. 

Pan e libros

Lin en Capítulo Cero un fragmento do discurso que Federico García Lorca pronunciou na inauguración da biblioteca de Fuente Vaqueros, o  seu pobo, alá polo xa lonxano ano de 1931. Di García Lorca:

Federico García Lorca aos dezaseis anos

No sólo de pan vive el hombre. Yo, si tuviera hambre y estuviera desvalido en la calle no pediría un pan; sino que pediría medio pan y un libro. Y yo ataco desde aquí violentamente a los que solamente hablan de reivindicaciones económicas sin nombrar jamás las reivindicaciones culturales que es lo que los pueblos piden a gritos. Bien está que todos los hombres coman, pero que todos los hombres sepan. Que gocen todos los frutos del espíritu humano porque lo contrario es convertirlos en máquinas al servicio de Estado, es convertirlos en esclavos de una terrible organización social.

Yo tengo mucha más lástima de un hombre que quiere saber y no puede, que de un hambriento. Porque un hambriento puede calmar su hambre fácilmente con un pedazo de pan o con unas frutas, pero un hombre que tiene ansia de saber y no tiene medios, sufre una terrible agonía porque son libros, libros, muchos libros los que necesita y ¿dónde están esos libros?

 Impresionante, non si?

Imaxe: Wikipedia

Noraboa, Fernando

A imaxe procede do blogue da editorial Galaxia

A isto chámaselle empezar con bo pé. Resulta que moi pouquiño despois de arribar ao instituto e a punto de iniciar iso que podiamos chamar topicamente "unha nova singradura" enterámonos de que a Fundación Repsol lle concedeu a Fernando Díaz-Castroverde (para nós Fernando, o profe de galego) o  Premio Repsol de Narrativa Breve en Lingua Galega polo seu libro Microbios e outros paquidermos. Di Fina Casalderrey, voceira do xurado, que a obra de Fernando é das que fan pensar. Esas precisamente son as nosas favoritas. Así que estade atentos: en canto a editorial Galaxia publique Microbios e outros paquidermos, que, segundo me indica Fernando será para primeiros de novembro, mercaremos uns cantos exemplares para a biblioteca e xa o poderedes levar en préstamo. De momento déixovos uns links para que ampliades esta información, se vos prace.

El País: Repsol otorga su premio literario a Díaz Castroverde 
Entrevista a Fernando publicada en La Voz de Galicia