Tempo de difuntos

   

  Neste outono que non é chega o momento dos difuntos. A celebración milenaria do Samaín a que estamos habituados, coas castañas, a visita aos cemiterios, as flores, os contos de medo... , estase vindo substituída dende hai casi  trinta anos por Halloween, unha festa anglo do 31 outubro que é, sobre todo, unha festa de disfraces... Os que non teñen Antroido teñen que mudar de careta noutro tempo do ano.

     Na Biblioteca aproveitamos para disfrazar o mobiliario con referentes culturais: temos o corvo de de Edgar Allan Poe ("Nevermore, nevermore..."),

os morcegos (típicos animais nocturnos, de covas, de contos de terror e de cemiterios),

os esqueletos, as cabazas valeiras e personificadas con ollos e bocas,

 as fantasmas, os raños (tremendo raño temos a carón da mesa!),

     Mais tamén temos libros, moitos libros, de medo, de terror, algúns moi simpáticos:

outros, verdadeiramente arrepiantes:

Difuntos ou Samaín

Comenza o mes de Santos cunha ponte de catro días.

Na "previa" vestimos a biblioteca para a ocasión: arañas nas súas teas brancas e negras, cabazas valeiras, velas encendidas, persianas baixas... 

Todo disposto para a lectura. E que toca? Contos de terror! Curtos e máis longos, de autores consagrados (Lovecraft, Stevenson, Poe, Dahl, Borges e S. Ocampo...) e de autores aínda por consagrar.

Pasámolo ben, coas historias de pantasmas e de ultratumba, de aparicións e de mortos vivintes.

Déixovos aquí algún relato curto que tivo boa aceptación.

"Sola y su alma"

     Una mujer está sentada sola en su casa. Sabe que no hay nadie más en el mundo: 
   todos los otros seres han muerto. Golpean a la puerta.

"Un creyente"

     Al caer de la tarde, dos desconocidos se encuentran en los oscuros corredores 
  de una galería de cuadros. Con un ligero escalofrío, uno de ellos dijo: 

     -Este lugar es siniestro. ¿Usted cree en fantasmas?

     -Yo no -respondió el otro-. ¿Y usted?

     -Yo sí -dijo el primero y desapareció. 

Foron publicados na Antología de literatura fantástica de Jorge Luis Borges e Silvana Ocampo. O certo é que non se trata dunha verdadeira antoloxía, xa que foron eles os que crearon os relatos e simularon que foran ideados por outros autores, aos que puxeron nome e, mesmo, unha biografía ficticia.

Xa o decía Pessoa: "O poeta é um fingidor"